Mcheni Mungu na mpeni utukufu, kwa kuwa saa ya hukumu yake imefika; na mwabuduni yeye aliyeumba mbingu na nchi, bahari na chemchemi za maji.”
Huu ni wito wa malaika wa kwanza kati ya hao watatu katika ufunuo 14 (tazama aya ya 6-12). Anaonyeshwa kama “akiruka juu angani, naye alikuwa na Injili ya milele ya kuwatangazia wale waishio duniani, yaani, kwa kila taifa, kabila, lugha na jamaa.”
Injili hii ni Habari Njema ya milele kwamba Mungu sio aina ya mtu ambaye Shetani amemfanya awe—mtu wa kiholela, asiye samehe, na mkali. Badala yake, yeye ndiye Baba wa mbinguni mwenye upendo Yesu alikuja kufunua. Ingawa anatisha katika ukuu wake na nguvu, yeye ni mwenye neema kubwa kwa watu wake wote, haswa watoto wake wasiotii hapa duniani.
Je! Malaika anayebeba habari njema vile vile angeweza kusema pia juu ya hofu na hukumu? Je! Baba yetu mwenye upendo angewataka watoto wake wamwabudu kwa hofu?
Yohana alifundisha kwamba wakati mtu anakuja kujua na kukubali ukweli juu ya Mungu, haogopi tena. Anatarajia hata siku ya hukumu bila woga! Hapa kuna sentensi chache kutoka kwa maelezo ya Yohana kuhusu vile ukweli huu na nuru inaweza kufanya kwa mtu anayeamua kuamini:
Tazama jinsi Baba alivyotupenda! Upendo wake ni mkubwa sana hivi kwamba tunaitwa watoto wa Mungu — na ndivyo tulivyo.”
“Kila ampendaye ni mtoto wa Mungu na anamjua Mungu. Yeye asiyependa hamjui Mungu, kwa maana Mungu ni upendo. Na Mungu alionyesha upendo wake kwetu kwa kumtuma Mwana wake wa pekee ulimwenguni, ili tupate uzima kupitia kwake.”
“Mungu ni upendo, na kila mtu anayeishi katika upendo anaishi katika muungano na Mungu, na Mungu anaishi katika umoja naye. Upendo unafanywa kamili ndani yetu ili tuweze kuwa na ujasiri katika Siku ya Hukumu; na tutakuwa na ujasiri kwa sababu maisha yetu katika ulimwengu huu ni sawa na ya Kristo. Hakuna hofu katika upendo; upendo kamili huondoa hofu zote.” Basi, mtu mwenye woga hajakamilika bado katika upendo, kwani woga unahusiana na adhabu.(1Yohana 3: 1; 4: 7- 9, 16-18, GNT).
Kwa nini basi, malaika wa kwanza anatuambia tumwogope Mungu?
Katika hafla nyingi katika Biblia neno ‘hofu’ halimaanishi “kuogopa,” bali “kumucha Mungu” au “heshima.” Kwa kawaida maana iliyokusudiwa inaonyeshwa na muktadha.
Katika Zaburi ya ishirini na tatu, Daudi anaimba juu ya uhuru wake kutoka kwa woga sasa kwa kuwa Bwana ndiye Mchungaji wake. “Ndio, ingawa ninatembea katika bonde la uvuli wa mauti, sitaogopa mabaya: Kwa maana wewe u pamoja nami” (Zaburi 23: 4, KJV). Hapa Daudi anatumia neno hofu kumaanisha “woga” au “wasiwasi.” Tafsiri ya Habari Njema inatafsiri aya hii uipendayo, “Hata nikipitia giza nene, sitaogopa, kwa maana,BWANA, yuko pamoja nami.
Neno lilo hilo linalotafsiriwa “hofu” limetumika katika Zaburi 128.
“Heri kila mtu amchaye Bwana, anayeenda katika njia zake” Utakula matunda ya kazi ya mikono yako; utafurahi, na itakuwa salama kwako ”(aya ya 1,2). Hapa neno hili kumcha Bwana lina maanisha wazi “heshima,” kwa sababu haingeweza kusemwa kuwa watu wenye hofu wanafurahi “Tafsiri ya Habari Njema inatafsiri ujumbe ule ule:” Heri mtu yule anayemcha Bwana. “
Ni kwa maana hiyo hiyo Sulemani alifundisha kwamba “kumcha Bwana ni mwanzo wa hekima” (Mithali 9:10). Hiyo ni kusema, “Ili uwe mwenye hekima, lazima kwanza uwe na heshima kwa Bwana” (GNT).
Mungu ana mengi ya kutufundisha. Lakini tusipokuwa tayari kusimama kwa heshima na utulivu mbele zake, hatuwezi kumsikia akisema. Kila mwalimu anajua kwamba isipokuwa kuna heshima na utaratibu katika chumba, kujifunza kidogo sana kunaweza kufanyika.
Hapo mwanzoni mwa rekodi ya Biblia Mungu alishuka juu ya Mlima Sinai kuzungumza na watu wake. Mlima wote ulitetemeka mbele ya Bwana. Kulikuwa na ngurumo na umeme, moto na moshi, na sauti ya tarumbeta kubwa sana. Mungu akamwambia Musa, “Waambie watu wakae mbali na mlima. Ikiwa mtu yeyote hata atagusa mlima, lazima afe. Awe binadamu au mnyama, lazima apigwe mawe au kupigwa risasi. Na iwekwe mpaka kuuzunguka mlima. Mtu akivunja, nitamteketeza!” (angalia Kutoka 19: 10-25).
Watu waliogopa. “Walitetemeka kwa hofu na kusimama mbali sana. Wakamwambia Musa, “Ukisema nasi, tutasikiliza; lakini tunaogopa kwamba ikiwa Mungu atasema nasi, tutakufa.”(Kutoka 20:18, 19, GNT).
Lakini Musa aliwahakikishia watu kwamba hakuna sababu ya kuogopa. Musa alijua ukweli juu ya Mungu. Ingawa yeye daima alimkaribia Mungu kwa heshima kubwa na hofu, hakuogopa. Watu walikuwa wakisimama katika milango yao ya hema na kumtazama Musa akienda kukutana na Mungu katika Hema la kukutania. Na hapo Bwana alizungumza na Musa “uso kwa uso, kama vile mtu asemavyo na rafiki yake (Kutoka 33:11).
Fikiria jinsi Musa bila woga lakini kwa heshima alijibu pendekezo la Mungu la kuachana na Israeli na kumfanya taifa kubwa badala yake (angalia Hesabu 14: 11-19).
Njia yote kutoka Misri hadi Sinai watu walikuwa wamenung’unika na kulalamika, wakisahau ukombozi wa kimuujiza kwenye Bahari Nyekundu na uandalizi wa ukarimu wa Mungu wa maji na chakula. Mungu angewezaje kupata usikivu wa watu kama hao na kushikilia kwa muda wa kutosha ili kufichua ukweli zaidi kumhusu yeye mwenyewe?
Je, anapaswa kusema kwa upole na watu, kwa “sauti ndogo tulivu,” kama angezungumza na Eliya miaka mingi baadaye kwenye mlango wa pango (1 Wafalme 19:12)? Je, anapaswa kuketi na kulia juu ya Israeli kama angefanya karne nyingi baadaye, akiketi juu ya mlima mwingine na kuwalilia watu wake katika Yerusalemu? (ona Luka 19:41-44; 13:34.)
Ni onyesho la ajabu tu la ukuu na uwezo wake ungeweza kufanya umati huo usio na utulivu huko jangwani kumheshimu. Lakini Mungu angepata hatari iliyoje ya kueleweka vibaya kuwa mungu mwenye kutisha, kama vile Shetani alivyodai! Je, hili halingempa adui yake faida kubwa katika Pambano Kuu?
Lakini ilikuwa ni hatari hii au kupoteza mawasiliano na watu wake. Na Bwana hayuko tayari kuwaacha watu wake waangamie, bila maagizo na bila kuonywa. Yuko tayari kuhatarisha kuogopwa kwa muda, hata kuchukiwa, badala ya kukosa mawasiliano na watoto wake.
-Wazazi na walimu wanapaswa kuwa na uwezo wa kuelewa hatari hii. Hebu wazia kuwa mwalimu wa shule ya msingi anayejulikana kwa heshima na utulivu. Katika miaka yako yote ya kufundisha hujawahi kuhitaji kuongea kwa sauti kwa wanafunzi wako wachanga. Lakini sasa mkuu wa shule amekujulisha haraka mlangoni kwamba jengo linawaka moto na lazima uwaelekeze watoto watoke nje ya chumba haraka iwezekanavyo.
Unageuka na kutangaza kimya kimya kwamba jengo linawaka moto. Lakini chumba kina kelele sana kufuatia hali ya mapumziko. Hakuna anayegundua umesimama hapo mbele. Je, ungekuwa tayari kupiga kelele kwa sababu ya upendo kwa watoto katika chumba chako? Bado unashindwa kupata usikivu wao, je, ungejali vya kutosha kupanda juu ya dawati, hata kutupa kifutio kimoja au viwili? Watoto wanaweza hatimaye kuona tukio hili la ajabu-mwalimu wao mpole akionekana kuwa na hasira kwa mara ya kwanza, akipiga kelele na ishara hawajawahi kumuona hapo awali! Wangeweza kurejea kwenye viti vyao wakiwa wamepigwa na butwaa, labda wakiogopa walichokiona.
“Sasa, watoto, tafadhali msiende nyumbani na kuwaambia wazazi wenu kwamba nilikuwa nimewakasirikia,” unaweza kusema. “Nilikuwa nikijaribu kupata umakini wenu. Mnaona, watoto, jengo linawaka moto, na sitaki yeyote kati yenu aumizwe. Basi tujipange haraka na tuandamane kupitia mlango huo.”
Ni ipi kati ya hizi inayoonyesha upendo mkubwa zaidi? Kukataa kupaza sauti ili watoto waogope? Au hatari ambazo Mungu amejitia za kutoeleweka hivyo, za urefu ambao amekuwa tayari kwenda ili kuwasiliana na watu wake, kuinama na kukutana nao mahali walipo, ili kuzungumza lugha ambayo wanaweza kustahi na kuelewa.
Anahatarisha kila anapowaadhibu watu wake. “Kwa maana Bwana ampendaye humrudi” (Waebrania 12:6). Tafsiri ya “chesteneth” inaonyesha tu wazo la adhabu. Lakini neno la Kigiriki halikomei kwa hili. Inamaanisha “kuelimisha,” “kufunza,” “kusahihisha,” “nidhamu,” ambayo yote huenda yakahitaji adhabu ya mara kwa mara, lakini yote hayo ni kwa kusudi la kufundishwa.
Ufafanuzi huo wa kusudi lenye upendo la nidhamu ya Mungu Sulemani ulitia ndani katika mkusanyiko wake wa methali.
Mwanangu usidharau kuadhibiwa na Bwana
wala usichoke na maonyo yake,
kwa maana Bwana humrudi yeye ampendaye,
kama vile baba mwana anayependezwa naye.
-(Mithali 3;11,12).
Waebrania 12:5-11 inataja mithali hii ya Agano la Kale na kisha inawahimiza watoto wa Mungu kutopuuza maana hiyo ya kutia moyo sana.
Na je, mmeyasahau yale maonyo, yasemayo nanyi kama
kusema na wana?
“Mwanangu, usiyadharau maonyo ya Bwana, wala
usife moyo ukiadhibiwa naye;
Maana yeye ambaye Bwana ampenda, humrudi,
naye humpiga kila mwana amkubaliye.”
Ni kwa ajili ya kurudiwa mnastahimili; Mungu
awatendea kama wana; maana ni mwana yupi
asiyeonywa na babaye? Basi kama mkiwa hamna
kurudiwa, ambako ni fungu la wote, ndipo mmekuwa
wana wa haramu ninyi, wala si wana wa halali. Na
pamoja na hayo tulikuwa na baba zetu wa mwili
walioturudi, nasi tukawaheshimu; basi si ni afadhali
zaidi kujitia chini ya Baba wa roho zetu na kuishi?
Maana ni hakika, hao kwa siku chache waliturudi kama
walivyoona vema wenyewe; bali yeye kwa faida yetu, ili
tuushiriki utakatifu wake. Kila adhabu wakati wake
haionekani kuwa kitu cha furaha, bali cha huzuni; lakini
baadaye huwaletea wao waliozoeshwa nayo matunda ya
haki yenye amani.
Ninatambua sasa jinsi wazazi wangu wenyewe walivyokabili hatari ya kutoeleweka kila mara walipotimiza nidhamu iliyohitajiwa sana. Mahali pa kawaida pa kuadhibiwa palikuwa kwenye ukumbi wa kuingilia wa nyumba yetu ya orofa mbili huko Uingereza. Kwenye ukuta mmoja kulikuwa na samani ndefu, yenye kioo, mahali pa kuweka miavuli, na droo katikati ya glavu. Katika droo hiyo kulikuwa na kamba mbili za ngozi. Katika mawazo bado naweza kusikia mtetemo wa mpini kwenye droo na kunguruma kwa kamba huku Mama akichagua kwa ajili ya matumizi. Kisha tungeendelea pamoja hadi kwenye ngazi.
Baada ya Mama kuketi na mkosaji kuchukua mkao ufaao, ilikuwa ni desturi yake kuzungumzia asili na uzito wa kosa lililofanywa, yote kwa kuzungushwa kwa mdundo kwa kamba. Kadiri uhalifu ulivyokuwa mkubwa zaidi, ndivyo Mama alivyomchukua muda mrefu kuuzungumzia.
Sikumbuki niliwahi kuwaza nikiwa katika hali hiyo yenye uchungu, “Jinsi gani mama yangu alivyo na fadhili na upendo kunitia nidhamu hivi! Ni mwenye neema kama nini kujiweka katika hatari ya kutoeleweka au labda kunifanya nimchukie na kumtii kwa woga!” Badala yake, ninaonekana kukumbuka hisia tofauti sana wakati huo.
Lakini yote yalipokwisha, ilitubidi kuketi chini ya ngazi na kutafakari tukio hilo kwa muda. Na kabla hatujarudi nje kucheza, ilitubidi kila mara tumtafute Mama pale alipokuwa, na kungekuwa na kukumbatiana na kumbusu na kuhakikishiwa kwamba mambo yangekuwa mazuri kuanzia sasa na kuendelea.
Wakati fulani ilichukua muda kwetu kubadili mawazo yetu. Ninakumbuka nikipanda ngazi ya juu zaidi ili niweze kutazama nje kupitia madirisha yenye vioo kwenye maua karibu na nyasi. Lakini ilikuwa vigumu kukaa na hasira kwa muda mrefu au kuendelea kuhisi hofu. Maana mama hakuwahi kuonekana kukosa hasira. Tulijua hakuna kitu ambacho hangetufanyia sisi watoto na hakuna kikomo kwa utayari wake wa kusikiliza yote tuliyowaambia. Alionekana kujivunia mafanikio yetu na kuelewa tuliposhindwa.
Punde tu baada ya Mama kufa nilitembelea ngazi hiyo ya chini tena kwa mara ya kwanza baada ya miaka thelathini na tisa. Dirisha la vioo vya rangi bado lilikuwa pale, lakini ngazi ilionekana chini kidogo nilipoketi juu yake wakati huu. Kwa namna fulani sikuweza kukumbuka maumivu na aibu hata kidogo. Lakini natumai sitapoteza maana ya vikao hivyo na Mama chini ya ngazi. Alikuwa ametusaidia kujifunza kweli muhimu kumhusu Mungu. Sio kwamba tulielewa mara moja. Mama alikuwa tayari kusubiri. Na lau tungekua tukimwogopa na kumchukia kwa nyakati hizo za kuadhibu na kuadhibiwa, ingemvunja moyo. Lakini alijali vya kutosha kuhusu sisi kuwa tayari kujiweka hatarini.
Ujumbe wa Maandiko ni kwamba tunaweza kumwamini Mungu kuwajali vya kutosha watu wake na kuwa tayari kujiweka hatarini. Ni kweli kwamba ikiwa tunasisitiza kufuata njia zetu wenyewe, hatimaye Mungu atatuacha tuende. Lakini hatukati tamaa kirahisi. Anashawishi; anaonya; ana nidhamu. Afadhali zaidi kusema nasi kwa utulivu kama alivyoweza kwa Eliya. Lakini ikiwa hatuwezi kusikia sauti ndogo tulivu, atazungumza kupitia tetemeko la ardhi, upepo, na moto.
Wakati fulani Mungu amelazimika kufanya juhudi kubwa ili kupata umakini wetu na heshima wakati ambapo kulikuwa na masuala muhimu sana. Katika matukio kama haya, heshima yetu ya kusitasita imesababishwa zaidi na woga. Lakini hii inampa Mungu nafasi nyingine ya kuzungumza nasi, kutuonya tena kabla haijachelewa, kuwafanya baadhi yetu kumwamini tena, na kutuonyesha kwamba hatuhitaji kuogopa.
Yesu alisema kwamba anataka sisi sote tuwe marafiki zake (Yohana 15:14, 15). Je, hilo linaweza kusemwa kuhusu Baba? Je, Mungu hutuona kwa uchangamfu, hata kwa heshima, kana kwamba sisi si watoto wake tu bali pia marafiki zake?
Filipo alimuuliza Yesu siku moja hivi: “Bwana, tuonyeshe Baba, nasi tutatosheka.”
Yesu akamjibu “Je, nimekuwa pamoja nanyi muda mrefu namna hii,’ ‘bila wewe kunijua, Filipo?” (Yohana 14:8,9, Phillips).
Lakini wanafunzi hawakuuliza juu ya Yesu. Walimpenda. Walikaribisha mwaliko wake wa kuwa marafiki zake. Walijisikia vizuri ajabu mbele ya Yule waliyemwabudu kama mwana wa Mungu.
Walichotaka kujua ni ukweli kuhusu Mungu ambaye alinguruma kwenye Mlima Sinai, ambaye alikuwa amezamisha ulimwengu katika Gharika, ambaye aliharibu Sodoma na Gomora; Mungu ambaye alikuwa amewateketeza Nadabu na Abihu na kuifungua ardhi ili kuwameza Kora, Dathani na Abiramu mwasi, ambaye alikuwa ameamuru kupigwa kwa mawe kwa Akani na kunyesha moto kutoka mbinguni juu ya Mlima Karmeli.
“Yesu, Baba anaweza kuwa kama wewe?”
Naye Bwana akajibu, “Yeyote aliyeniona mimi amemwona Baba. Unawezaje kusema, ‘Tuonyeshe Baba’? Husadiki ya kuwa mimi niko ndani ya Baba na Baba yu ndani yangu? (aya ya 9,10, Phillips).
Baba ni mwenye neema na upendo kama Mwana. Anaelewa kama mimi na yuko tayari kusamehe. Ndiyo sababu Yesu aliweza kuwaambia wanafunzi wake kwamba atakaporudi mbinguni haingekuwa lazima kwake kumsihi baba yake awafanyie mambo mema. “Sihitaji kufanya ahadi yoyote ya kumsihi Baba kwa ajili yenu, kwa maana Baba mwenyewe anawapenda ninyi” (Yohana 16:26,27).
“Na kuhusu zile hadithi zenye kuhuzunisha za nidhamu na kifo,” huenda Yesu aliendelea. Msizichukulie kumaanisha kwamba Baba hana huruma kama mimi. Ni mimi niliyewaongoza Israeli jangwani. Maagizo kwa Musa yalikuwa yangu.”
Paulo alielewa hilo alipoandika, akitumia ishara inayojulikana ya Biblia ya mwamba. “Wote walikunywa kutoka kwa mwamba usio wa kawaida ulioandamana na safari zao- na mwamba huo ulikuwa Kristo” (1 Wakorintho 10:4, NEB).
Wengine huona vigumu kumwabudu Mungu kama muumba asiye na kikomo na rafiki mpole. Hofu inapoisha, wakati hakuna maonyesho ya ukuu na nguvu, heshima inaonekana kufifia.
Maadamu Yesu alilisha umati kimuujiza, kuponya wagonjwa, na kufufua wafu, watu walikuwa tayari kumwabudu na kumtawaza mfalme. Lakini alipowajibu adui zake kwa upole wa namna hiyo, alipoeleza kwamba ufalme wake hautawekwa kwa nguvu, pale pale Kalvari alipojinyenyekeza chini ya unyanyasaji huo, wengi wa wafuasi wake ama waliondoka au walidhihaki madai yake ya kuwa Mwana wa Mungu.
Yuda alikuwa mmoja wa wale ambao waliona neema kwa udhaifu. Wakati Yesu alipiga magoti kuosha miguu ya wanafunzi, Yuda alimdharau kwa unyenyekevu wake. Mungu ambaye Yudas angeweza kumheshimu hangewahi kujishushia hadhi namna hiyo.
Ni nini kinachokuchochea kuheshimu zaidi na kuabudu: udhihirisho wa kutisha wa nguvu za Mungu juu ya mlima Sinai au picha ya Muumba mkuu akilia kimya kimya kwenye Mlima wa Mizeituni?
Ni nini kinachokuchochea zaidi: moto juu ya Mlima Karmeli au sauti ndogo tulivu mlangoni mwa pango?
Labda bado unahitaji hofu ya Sinai, upepo, tetemeko la ardhi, na moto. Ikiwa, ndivyo, Mungu anaweza kukupa. Kwa maana anajali vya kutosha kukutana nasi mahali tulipo na kusema kwa njia ambazo tunaweza kuelewa.
Lakini ikiwa tumeendelea kutoka Sinai hadi Mlima wa Mizeituni, na hakuna kitu kinachotuchochea zaidi ya uzuri unaotangaza mamlaka ya ukweli; ikiwa hadithi ya Sinai na hadithi ya Mizeituni imetuongoza kumwona Mungu kama mfalme mkuu na rafiki mwema, basi tumejifunza jinsi ya kumwabudu Mungu kwa heshima bila woga.
Ikiwa tumemruhusu Mungu ajifunue kupitia hadithi na mafundisho anuwai ya Maandiko, ikiwa tumejifunza kutazama Biblia kwa ujumla na kuhusisha sehemu zake zote kwa mada moja kuu—Habari Njema ya milele kuhusu Mungu wetu mwenye neema na anayestahili kutumainiwa—basi tuko tayari kusoma baadhi ya maneno ya kutisha katika vitabu vyote sitini na sita, ujumbe wa malaika wa tatu wa Ufunuo 14:
“Malaika wa tatu akawafuata hao wawili akisema kwa sauti kubwa, ‘Kama mtu yeyote anamwabudu huyo mnyama na sanamu yake na kutiwa chapa yake kwenye kipaji chake cha uso au kwenye mkono wake, yeye pia atakunywa mvinyo wa hasira kali ya Mungu ambayo imemiminwa katika kikombe cha ghadhabu yake pasipo kuchanganywa na maji. Naye atateswa kwa moto uwakao na kiberiti mbele ya malaika watakatifu na mbele za Mwana-Kondoo. Nao moshi wa mateso yao hupanda juu milele na milele. Hakuna mapumziko, mchana wala usiku, kwa wale wamwabuduo huyo mnyama na sanamu yake, au kwa yeyote anayepokea chapa ya jina lake’” (aya ya 9-11).
Mungu lazima achukie kusema nasi hivi. Lakini Yesu anaungana na Baba yake katika kututumia ujumbe huu (ona Ufunuo 1:1; 22:16). Yule aliyesema “Heri wenye upole” lazima awe na sababu ya dharura ya kutuonya katika maneno hayo ya kutisha.
Biblia imetutayarisha kuelewa maneno ya mfano. Mnyama na sanamu yake tayari imetajwa kuwa inawakilisha maadui wa Mungu katika pambano kuu, na alama kama iliyolinganishwa na beji ya uaminifu kwa upande wa Shetani (ona Ufunuo 13). Moto unaodumu “milele” tayari umelinganishwa na kuteketezwa kwa shamba la makapi ( Malaki 4:1 ); ni kama “moto wa milele” ulioteketeza kabisa Sodoma na Gomora karne nyingi zilizopita (Yuda). Na isije kuwa kutisha kwa onyo hilo kutatufanya tuwe na mashaka juu ya makusudi ya neema ya Mungu, anatuma malaika wa kwanza na wa pili na ujumbe ambao unatutayarisha kwa ajili ya tatu.
Malaika wa kwanza anakumbusha kuhusu ukweli wa milele. Anatoa wito kwa wanadamu wote kila mahali wafanye maamuzi juu ya Mungu. Je, tunaona uzito wa ushahidi kuwa msingi wa kutosha wa imani yetu? Je, tunaweza kumwamini na kumwabudu Yule aliyeumba ulimwengu wote mzima?
Malaika wa pili anatukumbusha juu ya uwongo na udanganyifu wa maadui wa Mungu. Kila mfumo unaotegemea uongo wa Shetani umeanguka katika uharibifu na kushindwa.
Malaika wa tatu anaonya juu ya matokeo. Si mapenzi ya Mungu mtu yeyote afe. Hakuna kitu katika Biblia kilicho wazi zaidi ya hili! Lakini tukipendelea uwongo wa Shetani badala ya ukweli, tukiendelea kukataa jitihada zote za Mungu za kutuokoa na kutuponya, hakuna kitu kingine anachoweza kufanya ila kwa huzuni kutuacha na kutusalisha kwenye matokeo mabaya ya uchaguzi wetu wa uasi. Hii ndiyo maana ya kupata ghadhabu ya Mungu bila kuchanganywa na rehema mwishoni. Na ikiwa hatujaponywa na kuwa tayari kuishi tena katika uwepo wake, utukufu wa uzima wa yeye ambaye ni upendo utateketeza yote ambayo hayajapatana wakati atakapokuja.
Mungu angefanya lolote ili kutuepusha na uharibifu huu wa mwisho. Fikiria kile ambacho tayari amefanya! Lakini anaweza kufanya nini na wale ambao hawaguswi na maombi yenye kushawishi ya sauti ndogo tulivu? Je, anaweza kufanya nini na wale ambao hawajachochewa na jumbe za manabii kwa miaka mingi—hata na hadithi ya Hosea? Je, anawezaje kuwaamsha wale walio viziwi hata kwa ngurumo za Mlima Sinai? Je, anawezaje kuwafikia wale ambao hata hawajaguswa na kile kilichotokea pale Kalvari au kuonywa na asili ya Kifo cha Kristo jinsi matokeo ya mwisho ya dhambi yalivyo mabaya?
Baba yetu wa mbinguni anakaribia kushuhudia kupotea kwa idadi kubwa ya watoto wake. Kwa mara ya mwisho anapaza sauti yake. Yeye-Mwenye rehema, Yule ambaye angependelea kusema nasi ukweli kwa upole- sasa anapaza sauti yake katika onyo moja la mwisho la kutisha na kusihi: “Ikiwa una nia ya kuniacha, lazima niwaache mwende” Lakini wakati Nitakuacha, utaangamizwa!”
Ibilisi angependa tuelewe ujumbe huu vibaya kuwa ni maneno ya Mungu mwenye hasira, asiyestahili kupendwa. Lakini onyo hili la kutisha linatumika tu kuthibitisha Habari Njema ya milele. Unaweza kumwamini Mungu tunayemwabudu kutuma jumbe hizi tatu za mwisho kwa ulimwengu. Katika siku hizi za mwisho kabla ya mwisho asingewaacha watoto wake bila kuelimika na kuonywa.
Na Mungu wa Hosea analia katika maneno ya kutisha ya ujumbe wa malaika wa tatu. “Kwa nini utakufa? Ninawezaje kukusalisha! Ningewezaje kukuacha uende!
Mungu kama huyu tunaweza kumwabudu bila woga.