Je, itakuwaje siku fulani kusimama mbele ya Yule Asiye na mwisho na kutambua kwamba anajua kila kitu kutuhusu? Kila kitu! Je, itakuwa raha kukaa milele na mtu anayetujua vizuri sana? Je, Mungu atatuandama kwa kumbukumbu ya dhambi zetu zilizopita?
Kwa jibu, tunahitaji tu kuangalia jinsi Yesu alivyowatendea wadhambi wa kila aina:
Kesho yake asubuhi na mapema alirudi Hekaluni na umati wote ukamjia. Kwa hiyo akaketi na kuanza kuwafundisha. Lakini walimu wa Sheria na Mafarisayo wakamletea mwanamke aliyekamatwa akizini. Wakamsimamisha mbele, kisha wakamwambia, ‘Sasa, Mwalimu, mwanamke huyu amenaswa akizini, katika tendo lile lile. Kwa mujibu wa sheria, Musa alituamuru kuwapiga kwa mawe wanawake kama hao. Sasa, unasemaje juu yake?
“Walisema hivyo ili kumjaribu, wapate kuwa na sababu nzuri za kumshtaki. Lakini Yesu akainama chini na kuanza kuandika kwa vidole vyake katika mavumbi ya ardhi. Lakini walipokuwa wakiendelea kuulizana, akajiinua, akawaambia, . ‘Yule miongoni mwenu ambaye hajawahi kufanya dhambi amtupie jiwe la kwanza.’ Kisha akainama tena na kuendelea kuandika kwa kidole chake chini. Na waliposikia maneno yake wakashitakiwa na dhamiri zao, wakatoka mmoja baada ya mwingine, wakianza na wakubwa mpaka wote wakatoweka.
“Yesu akabaki peke yake, na yule mwanamke bado amesimama pale walipokuwa wamemweka. Basi akasimama na kumwambia, ‘Wako wapi wote—hakuna aliyekuhukumu?
“Naye akasema, ‘Hapana, bwana.’
“Wala mimi sikuhukumu,” Yesu akamwambia. Nenda na usitende dhambi tena.”
Hivi ndivyo hadithi inavyosoma katika tafsiri ya J.B. Phillips ya 1958 ya Agano Jipya. Katika toleo hili, M. Phillips anachapisha hadithi bila maelezo katika nafasi yake inayofahamika katika Yohana 7:53 hadi 8:11. Lakini katika toleo lake lililorekebishwa la 1972, anaongeza maelezo mwishoni mwa Agano Jipya akieleza kwamba “fungu hili halimo katika hati za kale zaidi za Yohana na huonwa na wasomi wengi kuwa tafsiri kutoka kwa chanzo kingine. Takriban wasomi wote wangekubaliana na hilo, ingawa hadithi hiyo haiko kwenye Maandiko ya zamani, ni sehemu ya mapokeo ya kweli ya mitume.”
Ikiwa unatumia toleo la 1952 Revised Standard, itabidi utazame katika tanbihi na usome hadithi kwa maandishi madogo sana. Marekebisho ya 1989 yanarudisha hadithi katika Yohana 7:53 hadi 8:11, lakini kwenye mabano. Katika Biblia Mpya ya Kiingereza ya 1961, kama vile vile katika masahihisho ya 1989, hadithi hii iko kwenye ukurasa tofauti mwishoni mwa Injili ya Yohana, yenye maandishi haya: “Kifungu hiki… hakina nafasi maalum katika ushuhuda wetu. Baadhi yao hawana hadithi hii kabisa. Wengine huiweka baada ya Luka 21:38, wengine baada ya Yohana 7:36, au 7:52, au 21:24.” Tafsiri ya Habari Njema ya Jumuiya ya Biblia ya Marekani ya 1976 huiacha hadithi hiyo mahali hapo pa kimapokeo lakini huiambatanisha kwenye mabano, ikiwa na maandishi yanayoeleza kwamba “hati nyingi na tafsiri za awali hazina kifungu hiki.” Kuna maelezo sawa na hayo katika matoleo mengine mengi.
Yaonekana Wakristo wa awali hawakujua la kufanya na hadithi hiyo ya ajabu. Labda walifadhaishwa na uhakika wa kwamba Yesu alionekana kuwa tayari kumsamehe mwanamke huyu kwa kosa zito sana. Hata hivyo, kama Phillips alivyoona, wasomi wengi wanakubali kwamba hadithi hiyo ina alama za ukweli na imo katika Biblia. Si aina ya hadithi ambayo ingalitungwa katika siku za Yesu au kuandikwa na mwandikaji wa kawaida wa hati-mkono katika miaka ya baadaye.
Mwanachuoni mashuhuri wa Princeton Bruce Metzger, katika kitabu chake cha 1964 The Text of the New Testament, ukurasa wa 223, anakubali kwamba “hadithi … ina alama zote za ukweli wa kihistoria; hakuna mtawa mwenye akili timamu ambaye angebuni masimulizi ambayo yanamalizia kwa kile kinachoonekana kuwa karipio la upole tu kotoka kwa Yesu.”
Baadhi ya viongozi wa kidini wa siku za Yesu walimleta mwanamke huyu maskini kwa Kristo katika jaribio lingine la kumnasa ili kupingana na mafundisho ya Agano la Kale. Hili halikuwa jaribio pekee kama hilo. Picha ya Yesu ya Mungu na tafsiri yake ya Agano la Kale ilikuwa tofauti sana na yao hata walimshtaki kwa uzushi na kukataa mamlaka ya Maandiko ya Agano la Kale.
Ndiyo maana Yesu alilazimika kusema, “Msidhani ya kuwa nalikuja kuitangua torati na manabii; sikuja kutangua, bali kutimiliza” (Mathayo 5:17). Hiyo ni kusema, “Msifikiri kwamba nimekuja kutangua mafundisho ya Agano la Kale. Kinyume kabisa, nimekuja kukamilisha, kufafanua, na kuwaonyesha Agano la Kale linahusu nini. Lakini hatimaye walimuua badala ya kukubali maelezo yake.
Kila jaribio la kumnasa Yesu alisuluhisha kwa desturi yake ya ustadi na neema. Wakati huu, ili kuhakikisha kwamba wamebeba umati uwe nao, maadui wa Kristo walihakikisha kwamba walikuwa na uthibitisho uliohitajika. Walitangaza umati wote ukitazama na kusiliza, kwamba, “mwanamke huyu alinaswa akiwa katika tukio lile.”
Kisha wakauliza swali lao: “Unajua mafundisho ya Agano la Kale juu ya jambo hili. Unajua maandishi kuhusu kile kinachopaswa kufanyiwa mwanamke kama huyu. Je, utakubali kwamba anapaswa kupigwa mawe?” Na watu wakatazama kuona Yesu atasema nini.
Hakusema chochote. Aliinama tu na kuanza kuandika kwa kidole chake kwenye vumbi. Ambapo pumzi ya upepo, na nyayo chache, zingesababisha rekodi kutoweka. Kisha yakaja maneno yake yenye kuumiza dhamiri: “Yeyote miongoni mwenu ambaye hajawahi kutenda dhambi na awe wa kwanza kumtupia jiwe.”
Kwa nini Yesu hakuusogeza umati wote karibu na kusema, “Acha niwaambie mambo machache kuhusu washtaki wa yule mwanamke maskini.” Je, hawakustahili kufichuliwa?
Uhakika wa kwamba Mwana wa Mungu hakuwaaibisha hadharani watu hao waliojiona kuwa waadilifu unaonyesha nini kumhusu Mungu? Hivi ndivyo Kristo alikuja kuonyesha. Huu ndio ukweli kuhusu Mungu. Yeye haoni furaha katika aibu yetu, katika kufichua dhambi zetu kwa wengine.
Na walipokwisha kuondoka wote, Yesu akamgeukia yule mwanamke na kusema kwa upole. “Mimi pia sikuhukumu. Nenda nyumbani na usitende dhambi tena.” kwa neema alitafuta kurudisha heshima ya mwanamke huyo aliyevunjiwa heshima.
Simoni, mtu tajiri ambaye Yesu alikuwa amemponya Ukoma, alimwalika Yesu na marafiki wengine kula naye nyumbani kwake. Marafiki watatu wa karibu sana wa Yesu walikuwapo pia: Lazaro na dada zake, Martha, na Mariamu. Sasa Mariamu anaelezewa na Luka kama “mwanamke mmoja alikuwa akiishi maisha ya uasherati katika mji” (Luka &:37, NEB).
Wote walipokuwa wameketi mezani, Mariamu akaleta chupa ya marashi ya thamani kubwa, akampaka Yesu miguu na kuipangusa kwa nywele zake. Simoni alitazama huku akikataa, akafikiri moyoni mwake, “ ‘Kama mtu huyu angekuwa nabii, angalijua mwanamke huyu anayemgusa ni nani; angejua ni maisha ya namna gani ya dhambi anayoishi!’
“Yesu akajibu, akamwambia, Simoni, nina neno la kukuambia.
“Ndiyo, Mwalimu,’ akasema, ‘niambie’ ” (Luka 7:39,40, GNT).
Kisha Yesu alisimulia hadithi ya wadeni wawili ambao wote walikuwa wamesamehewa. Na alipokuwa akiiambia, Simoni alitambua kwamba Yesu alikuwa amesoma mawazo yake. Alianza kujiona kuwa mtenda dhambi mbaya zaidi kuliko yule mwanamke aliyemdharau, na akawaza kama Yesu angeweza kwenda na kumfunua mbele ya wageni wake.
Hakuna lililokuwa la kuudhi zaidi kwa Bwana kuliko mashtaka ya kujihesabia haki. Lakini je, alimfichua Simoni? Je, aliwaambia wale waliokuwa pamoja naye, !Hebu niwaambie kuhusu mwenyeji wetu?
Badala yake, kama kawaida Bwana alifanya jambo la neema, Alikubali kwa ujasiri tendo la kushtukiza la Mariamu. Na kwa wingi uleule wa neema alimsahihisha Simoni bila kumdhalilisha mbele ya marafiki zake. Lazima Simon aliguswa moyo sana!
Yesu alipokutana na yule mwenye kupooza kwenye Bwawa la Bethzatha, hakumfedhehesha au kumshutumu kwa kudhoofisha afya yake kwa anasa za ujana. Alimuuliza tu kwa upole, “Je, ungependa kuwa mzima? Kisha chukua mkeka wako uende nyumbani.” Baadaye Yesu alikutana naye na kumwambia, “Unajua ni nini kilisababisha taabu yako. Enenda wala usitende dhambi tena, lisije likawapata ninyi lililo baya zaidi” (ona Yohana 5:1-15).
Wazia Kristo katika chumba cha juu usiku kabla ya kusulubiwa. Wanafunzi kumi na wawili walikuwa wakibishana kama watoto kuhusu “ni nani kati yao anayepaswa kufikiriwa kuwa mkuu zaidi” (Luka 22:24, GNT).
Je, Yesu aliwakemea kwa upumbavu wao pia aliwakemea kwa kutotaka kuoshana miguu? Badala yake, aliinuka kimya kimya, akachukua taulo na beseni la maji, na kuosha jozi kadhaa za miguu chafu. Hata aliosha miguu ya msaliti wake, Yuda.
Wanafunzi walikuwa wapumbavu kiasi gani usiku ule kukosa nafasi ya mwisho ya kumuuliza Yesu kwa nini alionekana kuwa na wasiwasi na alimaanisha nini aliposema, “Sitakunywa tena divai hii mpaka siku nitakapokunywa divai mpya pamoja nanyi katika Ufalme wa Baba yangu. ” ( Mathayo 26;29 , GNT )!
Ni nafasi iliyoje ambayo wanafunzi walikosa kuosha miguu ya Mwana wa Mungu usiku kabla ya kufa kwake! Laiti mmoja wao angejitolea, ni kumbukumbu iliyoje ambayo angeitunza kwa umilele uliobaki!
Wazia jinsi wanafunzi walivyokuwa wakitazama chini juu ya kichwa cha Yesu akiinama kwenye beseni na kuhisi mikono ya seremala huyo mwenye nguvu ikiosha miguu yao.
Yesu angaliweza kuwatazama na kusema, “Hamuamini Baba yangu angekuwa tayari kufanya hivi, sivyo? Lakini kama mmeniona mimi, mmemwona Baba. Baba anawapenda ninyi kama mimi ninavyowapenda. Mkijisikia raha mkiwa nami, mtahisi raha mkiwa naye.”
Baadaye aliwaambia kwamba mmoja wao atamsaliti. Lakini hakumuweka wazi kwa kundi zima. Na alipomwambia Yuda aende na kufanya upesi jambo baya alilopaswa kufanya, wanafunzi wengine walifikiri kwamba alikuwa ametumwa kwa ajili ya chakula au hata kufanya tendo kubwa sana la kutoa dhabihu kwa ajili ya maskini.
Kwa nini Yesu hakufichua msaliti wake mbele ya wengine? Hakika alistahili kufichuliwa. Fikiria inavyosema kumhusu Mungu kwamba Yesu hakumfedhehesha msaliti kama huyo!
Baadaye usiku huo, Yesu aliwachukua Petro, Yakobo, na Yohana hadi ndani kabisa ya Bustani ya Gethsemane na hapo akaanza uzoefu wake wa ajabu wa kutengwa na Baba yake. Mara tatu alifika mahali ambapo wanafunzi walikuwa wamesinzia, akitumaini kupata ushirika na faraja katika uchungu wake.
Wanafunzi walikosa nafasi iliyoje ya kumtia moyo Mwana wa Mungu! Je, ikiwa watatu kati yao wangeinuka na kurudi pamoja na Yesu na kupiga magoti kumzunguka alipokuwa akiomba? Watu hao watatu wangekuwa na kumbukumbu iliyoje! Lakini walilala katika yote hayo. Na Yesu hakuwakemea. Aliwahurumia kwa kuwa wamechoka sana kusaidia.
Saa chache baadaye Petro alikuwa akilaani na kuapa uani ili kuthibitisha kuwa yeye si Mkristo. Hata hakumjua Kristo huyu!
Kisha jogoo akawika, kama Yesu alivyosema usiku ule baada ya hotuba ya ujasiri ya Petro kwamba, ingawa wengine wangemwangusha, angetoa uhai wake kwa ajili ya Bwana.
Petro aliposikia sauti hiyo ya jogoo akiwika, alitazama ili aone kama Yesu alikuwa ameona. Ingawa alikuwa amehukumiwa kifo na tayari alikuwa ameteseka sana, Yesu alihangaikia zaidi mfuasi wake aliyekosea pale nje ya ua. Akageuka na kumtazama Petro moja kwa moja.
Kama vile Petro alivyomjua Mungu hadi wakati huo, huenda alitazamia kuona ghadhabu katika uso wa Kristo. Hakika alistahili! Lakini badala yake aliona huzuni, kukata tamaa, na huruma katika uso wa yule ambaye usiku uliopita alipiga magoti na kuosha miguu yake.
Petro alitoka nje na kulia kwa uchungu, akiwa na haya na aliguswa sana na sura aliyoiona kwenye uso wa Yesu (Luka 22:54-62).
Baadaye kidogo Yuda aliingia ndani ya mahakama, akatupa chini vipande thelathini vya fedha, na kukiri kwamba alikuwa amesaliti damu isiyo na hatia. Kisha yeye, pia, akamtazama Yesu. Aliona huzuni na huruma ile ile ambayo ilikuwa imegusa moyo wa Petro- uso wa yule ambaye usiku uliopita alipiga magoti na kuosha miguu yake chafu. Akiwa ameshikwa na hatia, Yuda alitoka nje na kujinyonga (Mathayo 27:3-5).
Laiti Yuda angeitikia kama Petro alivyomtazama Yesu usoni! Ni tukio lililoje kwa mbingu zote kutazama, ikiwa Yuda angepata mahali Petro alipokuwa akilia, na wale wanafunzi wawili wangepiga magoti pamoja na kuwa watu wapya!
Hebu wazia jinsi Petro alivyohisi Sabato yote hiyo. Alikuwa mjinga kiasi gani saa ishirini na nne zilizopita! Mara mbili alikuwa amesema hivyo kwa msukumo. katika chumba cha juu. Mara mbili alikuwa amejiaibisha katika bustani ya Gethsemane. Na kisha woga na ukosefu wa uaminifu huku Bwana wake mtukufu akihukumiwa! Sasa Yesu alikuwa amekufa, na hapakuwa na nafasi ya kurekebisha mambo.
Si ajabu kwamba Petro alikimbilia kaburini Jumapili asubuhi wakati alipopokea habari kwamba kaburi lilikuwa tupu!
Lakini Mariamu ndiye aliyekuwa na fursa ya kumwona Kristo kwanza na kupeleka habari njema kwa wanafunzi wengine. Mariamu, kati ya watu wote! Mwanamke ambaye alikuwa na shida nyingi na udhaifu mwingi, ambaye Yesu alitoa pepo saba (ona Luka 8: 2). Walakini alikuwa Mariamu ambaye alichaguliwa kwa upendeleo huu wa juu. Fikiria inavyosema kuhusu Mungu kwamba Mariamu ndiye anayepaswa kuheshimiwa sana.
Mariamu alipomtambua Yesu amesimama nje ya kaburi, alianguka miguuni pake kumwabudu. Na Yesu kwa upole akasema, “Usinizuie sasa, kwa maana bado sijapaa kwenda kwa Baba yangu. Lakini nenda ukawaambie ndugu zangu kwamba ninakwenda kwa Baba yangu na Baba yenu, kwa Mungu wangu na Mungu wenu ”(ona Yohana 20:17).
Msikilize Yesu akiwaita wanafunzi ndugu zake— wanaume ambao walikuwa wamemwacha wakati alikuwa akiwahitaji zaidi!
Wakati malaika walithibitisha agizo la Yesu kwa Mariamu kupeleka habari kwa wanafunzi, walisema, “Waambie wanafunzi, na hasa mwambie Petro, kwamba Yesu amefufuka na atakutana nao huko Galilaya” (ona Marko 16: 7).
Matamshi haya ya malaika yalikuwa kama Mungu angenena, “na hasa mwambie Petro”! Malaika wanamsifu na kumwabudu Mungu kwa jinsi alivyowatendea wenye dhambi. Ni lazima wafurahi zaidi kuongeza, “Mwambie Petro”!
Huyu ndiye Mungu ambaye tunaweza kukaa naye milele. Ndio maana, ingawa sisi sote tumetenda dhambi, tutakuwa sawa mbele ya yule anayetujua vizuri.
Hatuna chochote cha kuogopa kutoka kwa kumbukumbu isiyo na mwisho ya Mungu. Mungu ndiye mfano wa msamaha. Na ameahidi sio tu kutusamehe lakini kututendea kana kwamba hatujawahi kutenda dhambi. Atazitupa dhambi zetu zote nyuma ya mgongo wake (Isaya 38:17). Atazitupa zote katika vilindi vya bahari!” (Mika 7:19; GNT).
Hakuna kujifanya au kusahau katika hili. Mungu anajua jinsi tulivyoishi. Tunajua tumekuwa wadhambi kiasi gani. Malaika wameangalia kila tendo letu. Lakini licha ya hayo yote, Baba yetu wa mbinguni atatutendea kwa utu na heshima kana kwamba tumekuwa watoto wake wapendwa siku zote.
Jinsi Mungu anavyotutendea ndivyo tutakavyotendeana sisi kwa sisi. Ndiyo sababu Daudi atastarehe huko, licha ya dhambi yake kuu. Si kwa sababu kumbukumbu zote za dhambi zimefutwa. Hili lingehitaji kwamba kila Biblia iharibiwe na kumbukumbu zote za kile kilichomo. Kumbukumbu zote za mpango wa wokovu na jinsi Mungu anavyoshughulikia tatizo la dhambi kwa huruma!
Dhambi za Daudi hazijafa katika kurasa za Maandiko. Taaluma ya zamani ya Rahabu imeelezwa hapo. Vivyo hivyo na dhambi za Samsoni. Gideoni, Musa, Yakobo na Ibrahimu. Waebrania 11 inaonyesha kwamba wao pia watakuwa katika ufalme. Na wao pia watastarehe huko.
Paulo alipojumuisha orodha ndefu ya dhambi mwishoni mwa Warumi 1, aliweka uvumi katikati kabisa. Hakuna mtu atakayekubaliwa mbinguni ambaye hawezi kukabidhiwa ujuzi wa dhambi za watu wengine na ambaye hatawatendea watenda-dhambi wa zamani kwa moyo wote kwa hadhi na heshima kamili.
Hivi ndivyo itakavyowezekana kwa Daudi na Uria kukutana na wasije kupigana. Siku moja inaweza kuwa bahati yetu kuona watu hao wawili wakikutana tena kwa mara ya kwanza huko akhera. Fikiria jinsi Daudi aliiba mke wa Uria na kisha kupanga mauaji ya askari mwaminifu aliyemsaidia kuwa mfalme (ona 2Samweli 11, 12; 1 Nyakati 11:10, 41)! Je! Yaliyopita yatasahaulika yote?
Je, Bathsheba, mama ya Sulemani, mwana wa Daudi, atakuwa amesahau kwamba wakati fulani alikuwa mke wa Uria? Je, nabii Nathani atakuwa amesahau ombi lake lenye kugusa moyo kwa mfalme? Je, Daudi atakuwa amesahau maungamo yake katika Zaburi ya hamsini na moja? Je, tutakuwa tumesahau ombi la Daudi kwa ajili ya moyo mpya ambao umesaidia wengi wetu kuomba sala sawa?
Au itawezekana kwa Daudi na Uria kukaribiana, kutazamana machoni pa kila mmoja na mwenzake, watapata kukumbuka na kuwa marafiki tena? Kwangu hilo lingekuwa la ajabu zaidi!
Je, tunaweza kuanza kutendeana hivi katika maisha haya? Kwa hakika si jambo la kawaida kufanya hivyo. Ingekuwa muujiza mkubwa wa uponyaji kama muujiza uliotokea kwa Yohana. Mwanzoni Yesu alimwita Mwana wa Ngurumo. Lakini baadaye Yohana akawa “mwanafunzi mpendwa” na aliandika katika Injili na Nyaraka zake nyingi sana kuhusu upendo wa Kikristo.
Yohana alitazama jinsi Yesu alivyowapokea wenye dhambi, jinsi alivyomtendea kila mtu kwa heshima na neema. Yohana hakuwahi kuona nguvu kama hiyo ya tabia, na huruma kama hiyo; kushutumu dhambi bila woga, na bado uvumilivu huo na huruma. Kadiri alivyochochewa kuvutiwa zaidi na zaidi, Yohana alizidi kufanana na Yule ambaye alimwabudu na kuvutiwa naye.
Ni kweli kwamba katika matukio mazito sana Yesu alilazimika kuita dhambi kwa jina lake sahihi na kuishutumu hadharani. Siku moja baadhi ya walimu wa kidini, wale waliotumainiwa sana na watu, walishutumu picha ya Yesu ya Baba yake. Walimwambia hata alikuwa na shetani alipomweleza Mungu kwa namna hiyo. Fikiria kukataa picha ya Yesu ya Baba yake mwenyewe kama ya uwongo, hata ya kishetani! Na wale waliompinga walikuwa wakijifanya kuwa wacha Mungu sana!
Katika hali mbaya kama hizo Yesu alichochewa kujibu, “sio mimi ambaye nina shetani. Ninyi ni wa baba yenu shetani. Yeye ni mwongo na baba wa uwongo, na mnapendelea uwongo wake juu ya Mungu kuliko ukweli ”(ona Yohana 8:44, 48, 49). Lakini hata wakati huo kulikuwa na machozi katika sauti yake.
Hata katika kifo cha mwisho, chenye kuogopesha cha waovu, Mungu angali aonyesha heshima yake kwa uhuru na utu wa viumbe wake wenye akili. Ameifanya iwe wazi katika Maandiko kuwa “hataki mtu yeyote apotee” (2 Petro 3: 9, KJV). “‘ Kama niishivyo asema Bwana Mungu, sipendezwi na kifo cha mtu mbaya, bali kwamba yule mwovu aache njia yake na kuishi; rudini, geukeni njia zenu mbaya, kwa nini mtakufa, enyi nyumba ya Israeli? ’” (Ezekieli 33:11).
Kama daktari, Mungu yuko tayari kutuponya; lakini hatalazimisha sisi kuwa vizuri. Tukikataa uponyaji wake, Mungu ataheshimu uamuzi wetu, ikiwa tutasisitiza kuondoka, atatuacha tuende. Lakini matokeo yatakuwa mabaya. Na tunapoondoka kwa mara ya mwisho, kilio chake juu yetu kitakuwa kilio cha huzuni cha Hosea, “Ninawezaje kukuacha! Ninawezaje kukuacha uende! ” (angalia Hosea 11: 8).
Kama onyesho kubwa la hamu yake ya kuwaokoa watu wake, Mungu alimwuliza Hosea aoe na mwanamke mwenye sifa mbaya. Baadaye mke wa Hosea alimwacha na kuanza ukahaba. Mungu akamwambia Hosea, “Nenda ukamtafute mke wako. Mnunue na uone ikiwa unaweza kumshawishi abaki na wewe na awe mke wako mwaminifu kuanzia sasa. ”
Kwa miaka mingi Mungu aliwasihi watu wake waliokosea warudi na kuwa waaminifu kwa mara nyingine tena. Kwa subira aliendelea kuita, “Njoo nyumbani, Israeli, njoo nyumbani kwa Bwana, Mungu wako! Kwa Maana makosa yako ndiyo yamekuangusha. Chukueni maneno ya toba mkirudi kwa Bwana; mwambieni, “Tuondoe katika maovu yetu yote.” Na Mungu aliahidi, “Nitawaponya wasio waaminifu, nitawapenda kwa moyo wangu wote” (Hosea 14; 1, 2, 4, Phillips).
Mwana mpotevu alifanya hivi. Alirudi nyumbani na maneno ya toba. Na baba yake alifurahi sana kumwona hata hakumruhusu amalize kukiri kwake. Hivi ndivyo Baba yetu wa mbinguni anahisi juu ya kila mwenye dhambi anayerudi, Yesu alielezea (ona Luka 15: 1032).
Lakini Israeli katika siku za Hosea hawakuchagua kurudi nyumbani. Na Mungu akalia juu yao, “Watu wangu wamekusudia kugeuka kutoka kwangu. … Nitawezaje kukuacha, Efraimu! Ninawezaje kukusalimisha, Israeli!” (Hosea 11: 7,8, Phillips).
Mungu atatukosa tukipotea. Atatukosa ikiwa hatutarudi nyumbani.
Fikiria juu ya utupu wa milele Lusifa atakaouacha kwenye kumbukumbu isiyo na mwisho ya Mungu.
Lakini kwa wengi wetu ufunuo wa ukweli juu ya Mungu wetu, picha ya Mungu iliyowasilishwa katika Maandiko yote, inatuongoza kutubu (Warumi 2: 4) na kwa imani (Warumi 10:17). Kwa kumtegemea na ujasiri tunatarajia kumuona Mungu. Tunajua kwamba wakati atakapotokea, ingawa anakuja kwa utukufu na nguvu iliyofunuliwa, hatutaogopa.
Ingawa sisi sote tu wenye dhambi, tutakuwa starehe mbele zake milele na milele.